O teatro é o xénero literario pensado para ser representado diante dun público. Unha novela lese; unha obra de teatro, ademais de lerse, ponse en escena con actores e actrices, decorados, luces e son. O texto escrito que serve de base á representación chámase texto dramático.
No texto escrito, o nome de cada personaxe aparece antes das súas palabras, normalmente en maiúsculas e seguido dun punto e unha raia.
Estrutura externa (como se divide a obra):
Estrutura interna (como avanza a historia): presentación (coñecemos os personaxes e a situación), nó (aparece e crece o conflito) e desenlace (o conflito resólvese).
O protagonista é o personaxe principal; o antagonista oponse a el; os personaxes secundarios axudan a desenvolver a acción. Como no teatro non hai narrador, coñecemos os personaxes polo que din, polo que fan e polo que din deles os demais.
Para levar un texto ao escenario fan falta moitas persoas: o director ou directora (decide como se representa), os actores e actrices, e os responsables da escenografía, a iluminación, o son, o vestiario e a maquillaxe.
Unha obra moi coñecida do teatro galego é Os vellos non deben de namorarse, de Alfonso Daniel Rodríguez Castelao, unha farsa estreada en Buenos Aires en 1941. Nela, tres vellos namóranse de mozas novas e acaban mal: a obra ri das parellas desiguais pola idade e polo diñeiro.
Ler teatro é diferente de ler unha novela, porque non hai narrador que nos conte o que pasa. Para entendelo ben convén seguir estes pasos:
Ler en voz alta en grupo é tamén o primeiro paso dos ensaios dunha compañía de teatro.
Exemplo 1. Le este fragmento e identifica os seus elementos:
XOÁN.— (Entrando con présa, moi nervioso.) Avoa, perdín as chaves da casa!
AVOA.— (Sen levantar a vista do xornal.) Outra vez? Mira no peto do abrigo.
XOÁN.— (Á parte.) Como sabe sempre onde están as cousas?
Solución: hai dous personaxes, Xoán e a avoa, que manteñen un diálogo. As frases en cursiva entre parénteses son acoutacións: indican como entra Xoán e que fai a avoa. A última intervención é un aparte: Xoán fala para o público e a avoa non o escoita.
Exemplo 2. Transforma este texto narrativo en texto dramático: «Uxía abriu a porta enfadada e díxolle ao seu irmán que apagase a música dunha vez».
Solución: UXÍA.— (Abre a porta, enfadada.) Apaga esa música dunha vez! O narrador desaparece: a información sobre o que fai Uxía pasa á acoutación e as súas palabras pasan ao diálogo.
Exemplo 3. Unha obra remata coa morte do protagonista, que non puido escapar do seu destino. Que subxénero é?
Solución: unha traxedia, porque o final é desgraciado e o personaxe loita contra un destino inevitable.
Como se chaman as indicacións do autor sobre o lugar, os movementos ou o ton dos personaxes?
Cando un personaxe fala só en voz alta en escena para expresar os seus pensamentos, falamos de...
Que subxénero busca facer rir mostrando os defectos das persoas e ten final feliz?
Que obra de teatro escribiu Castelao?
¿Quieres hacer los ejercicios y guardar tu progreso en Lingua Galega e Literatura - 1.º ESO?
Crear cuenta gratis