Hitz egiten edo idazten dugunean, beti dugu helburu bat: zerbait kontatzea, azaltzea, norbait konbentzitzea, zerbait eskatzea... Helburu horri intentzionalitatea (asmo komunikatiboa) deitzen zaio, eta asmo horren arabera antolatzen dugu testua: horrela sortzen dira diskurtso-motak edo testu-motak. Ikasgai honetan diskurtso-mota nagusiak ezagutuko dituzu eta testu baten asmoa nola antzeman ikasiko duzu.
Testu gehienak mistoak dira: berri batek narrazioa eta deskribapena nahas ditzake, eta iritzi-artikulu batek azalpen-zatiak izan ditzake. Kasu horietan, nagusitzen den asmoari begiratzen zaio.
Asmo komunikatiboa hizkuntzaren funtzioekin lotuta dago (Roman Jakobson hizkuntzalariaren sailkapena):
Batzuetan asmoa ez da hitzetan zuzenean agertzen. «Hotz handia egiten du hemen» esaldiak itxuraz informatu egiten du, baina leihoaren ondoan dagoenari esanda, eskaera zeharkakoa izan daiteke (leihoa ixteko). Testuingurua ezinbestekoa da benetako asmoa ulertzeko. Iragarkiek eta iritzi-testuek ere askotan ezkutatzen dute beren asmoa: informazio itxura dute, baina konbentzitu nahi dute.
Testua: «Nahastu irina eta arrautzak ontzi batean. Ondoren, gehitu esnea pixkanaka eta irabiatu bost minutuz.»
Ebazpena: Aditzak aginteran edo aditzoinean daude (nahastu, gehitu, irabiatu) eta urratsak ordenan doaz: testu arauemailea. Asmoa: zerbait nola egin azaltzea (gidatzea). Funtzio nagusia: apelatiboa.
Testua: «Nire ustez, ikastetxeetan ez litzateke mugikorrik onartu behar. Izan ere, arreta galtzen dugu eta, gainera, atsedenaldietan ez dugu elkarrekin hitz egiten.»
Ebazpena: Iritzi bat (tesia) eta bi argudio daude, eta iritzi-adierazpenak eta lokailuak agertzen dira (nire ustez, izan ere, gainera): testu argudiozkoa. Asmoa: konbentzitzea.
Egoera: Ikaskide batek, zure motxilari begira, esaten dizu: «Hori bai, motxila polita! Ni neurea ahaztu zait, eta bihar mendira noa...».
Ebazpena: Hitzez, motxila goraipatzen du eta egoera kontatzen du; baina testuinguruak erakusten du benetako asmoa motxila uzteko eskaera zeharkakoa dela.
Testua: «Atzo, arratsaldeko seietan, sute bat piztu zen herriko lantegi batean. Suhiltzaileek bi ordu behar izan zituzten itzaltzeko. Lantegia zaharra zen eta ez zuen segurtasun-neurririk. Nire ustez, udalak lantegi zaharrak ikuskatu beharko lituzke, horrelakorik berriz gerta ez dadin.»
Ebazpena: Lehen bi esaldiak narratiboak dira (gertaerak denboran kontatzen dira: atzo, piztu zen, behar izan zituzten). Hirugarrena deskribatzailea da (lantegiaren ezaugarriak). Laugarrena argudiozkoa da (nire ustez, proposamena). Testu mistoa da: berri bat iritzi-iruzkin batekin amaitzen da.
Esaldiak: a) «Zer egun zoragarria!»; b) «Ekarri liburua bihar, mesedez»; c) «Bilbo Euskal Herriko hiririk handiena da»; d) «Mendi hitzak bi silaba ditu».
Ebazpena: a) adierazkorra (igorlearen poza); b) apelatiboa (hartzaileari eskatzen dio); c) erreferentziala (errealitateari buruzko informazioa); d) metalinguistikoa (hizkuntzaz ari da).
Gogoratu: testu bera modu desberdinean irakur daiteke testuinguruaren arabera. Horregatik, irakurle kritikoak beti galdetzen dio bere buruari zer nahi duen testuak berarengandik.
Entziklopedia batean irakurri duzu: «Fotosintesia landareek argi-energia erabiliz beren elikagaia sortzeko egiten duten prozesua da». Zer diskurtso-mota da?
«Entzuten didazu? Bai? Ondo, orduan hasiko naiz.» Zein hizkuntza-funtzio nagusitzen da lehen bi galderetan?
Zein da testu argudiozko baten asmo nagusia?
Klasean beroa dago eta ikasle batek irakasleari esaten dio: «Itota gaude hemen barruan...». Zein da benetako asmoa?
¿Quieres hacer los ejercicios y guardar tu progreso en Euskara 3. DBH?
Crear cuenta gratis