A narrativa galega vive desde finais do século XX unha etapa de gran vitalidade. Nunca antes se publicaran tantas novelas en galego, nin con tantos lectores dentro e fóra de Galicia: moitas obras tradúcense a outras linguas e lévanse ao cine. Nesta lección coñecerás dous nomes fundamentais desa novela actual, Manuel Rivas e Domingo Villar, e as características que comparten con outros autores e autoras do momento.
Desde a década de 1980, coa lingua galega xa presente no ensino, nos medios de comunicación e nas institucións, a narrativa deixa de ser só un instrumento de resistencia e convértese nunha literatura «normal», que ofrece todos os xéneros: novela histórica, novela policial, novela xuvenil, ciencia ficción, relato intimista… Autores como Alfredo Conde (Xa vai o Griffón no vento, Premio Nacional de Narrativa en 1986), Carlos Casares (Deus sentado nun sillón azul) ou Suso de Toro (Trece badaladas) abriron o camiño a un público lector amplo.
Xornalista, poeta e narrador, é un dos escritores galegos máis traducidos. As súas obras combinan a memoria histórica (a Guerra Civil e a represión franquista), o lirismo (unha prosa chea de imaxes poéticas) e a atención ás persoas humildes.
Renovou a novela policial en galego. As súas obras teñen como protagonista o inspector Leo Caldas, policía en Vigo, e o seu axudante aragonés, Rafael Estévez, cuxo choque de carácter achega humor.
Nas novelas de Villar o crime é a escusa para retratar a sociedade galega: as rías, o mar, a vida nas vilas mariñeiras, a gastronomía e a forma de falar da xente.
Exemplo 1. Le esta descrición: «Un policía de Vigo investiga a morte dun mariñeiro e, mentres o fai, o lector percorre portos, tabernas e praias da ría». A que autor e xénero corresponde?
Resolución: o policía de Vigo é Leo Caldas, personaxe de Domingo Villar; o xénero é a novela policial. A historia corresponde a A praia dos afogados.
Exemplo 2. Por que dicimos que O lapis do carpinteiro é unha novela da memoria?
Resolución: porque narra feitos da Guerra Civil e da represión (o cárcere e os «paseos» de presos) desde a perspectiva das vítimas e dun verdugo, para que eses feitos non se esquezan. O lapis, que garda os debuxos dun pintor asasinado, simboliza esa memoria que se transmite.
Exemplo 3. Indica dúas diferenzas entre Rivas e Villar.
Resolución: (1) Rivas cultiva sobre todo a novela e o conto de memoria e ton lírico; Villar, a novela policial. (2) Rivas sitúa moitas historias en 1936 e na posguerra; Villar, no presente, na área de Vigo.
Proposta de lectura: le «A lingua das bolboretas» e fíxate en como o narrador adulto lembra a súa infancia. Que palabras ou imaxes che parecen máis poéticas? Como cambia a relación entre Moncho e o mestre ao final?
Que obra de Manuel Rivas recibiu o Premio Nacional de Narrativa en 1996?
Como se chama o inspector protagonista das novelas de Domingo Villar?
Cal destes trazos NON é característico da novela galega actual?
En «A lingua das bolboretas», que relación hai entre Moncho e don Gregorio?
¿Quieres hacer los ejercicios y guardar tu progreso en Lingua Galega e Literatura - 3.º ESO?
Crear cuenta gratis