Despois do Rexurdimento do século XIX (Rosalía de Castro, Curros Enríquez e Eduardo Pondal), a literatura galega viviu no século XX un camiño cheo de avances e de dificultades: un período de grande esplendor ata 1936, a dura etapa da guerra e da posguerra, e a recuperación que culmina coa normalización da lingua na democracia. Nesta lección percorremos ese camiño en grandes etapas.
En maio de 1916 fúndase na Coruña a primeira Irmandade dos Amigos da Fala, por iniciativa de Antón Villar Ponte. Pronto xorden irmandades noutras cidades e vilas. Os seus obxectivos eran:
As Irmandades supuxeron o paso do rexionalismo ao nacionalismo galego e prepararon o terreo para a xeración seguinte.
Toma o nome da revista Nós, publicada en Ourense desde 1920 e dirixida por Vicente Risco. Os seus principais membros foron Vicente Risco, Ramón Otero Pedrayo, Florentino López Cuevillas e Castelao. Querían unha cultura galega moderna e aberta a Europa, e escribiron en galego ensaio, novela e estudos científicos. En 1923 nace o Seminario de Estudos Galegos, dedicado á investigación sobre Galicia.
Na poesía chegan as vangardas: Manuel Antonio publica De catro a catro (1928), poemario sobre unha travesía no mar, con imaxes novas e sen rima; Luís Amado Carballo renova a poesía da paisaxe con Proel (1927).
O golpe militar de 1936 e a ditadura franquista cortaron de raíz este florecemento. Moitos escritores foron asasinados, encarcerados ou tiveron que marchar ao exilio. O galego quedou fóra da escola e da vida pública. A cultura galega sobreviviu sobre todo en América (Bos Aires, Montevideo, A Habana), onde Castelao publicou Sempre en Galiza (1944).
Coa democracia, o galego converteuse en lingua cooficial (Estatuto de Autonomía de 1981). En 1982 apróbanse as normas ortográficas e morfolóxicas e en 1983 a Lei de normalización lingüística. A literatura galega amplía os seus públicos: novela, literatura infantil e xuvenil, teatro profesional e unha poesía moi diversa, con gran presenza de mulleres. Autores como Manuel Rivas (O lapis do carpinteiro, 1998) foron traducidos a moitas linguas.
De catro a catro (1928): é anterior a 1936, rompe coa rima e usa imaxes novas → pertence ás vangardas, no período de Nós.
Fundación de Galaxia (1950), Irmandades da Fala (1916), revista Nós (1920), primeiro Día das Letras Galegas (1963). Orde correcta: Irmandades (1916) → Nós (1920) → Galaxia (1950) → Día das Letras (1963).
Onde e cando se fundou a primeira Irmandade da Fala?
Quen dirixiu a revista Nós?
Quen escribiu Longa noite de pedra (1962)?
Cal destes feitos é o máis recente?
¿Quieres hacer los ejercicios y guardar tu progreso en Lingua Galega e Literatura - 2.º ESO?
Crear cuenta gratis